Lista obiektów i miejsc w pobliżu
  • Dziedzictwo kulturowe
    Koniaków
    Jeśli ktoś jest spragniony kontaktu z góralską kulturą, której jeden z ważniejszych elementów stanowi tradycyjne pasterstwo, powinien skierować swoje kroki do Centrum Pasterskiego w Koniakowie. Położone na stokach Ochodzitej, widokowego szczytu Beskidu Śląskiego, gospodarstwo Piotra Kohuta oferuje wizytę w typowej bacówce, w której podglądniemy produkcję oscypków, a potem możemy ich skosztować. Pamiątki zaś kupimy w pobliskim sklepie „góralskim”.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Koniaków
    Muzeum Koronki jest jedną z kilku galerii w Koniakowie, prezentującą misterne rękodzieło. Muzeum powstało w 1962 roku dla upamiętnienia najbardziej znanej koniakowskiej artystki-koronczarki – Marii Gwarek. Możemy tu zapoznać się z rozwojem tej lokalnej specjalności - od prawie 150-letnich elementów czepców damskich po współczesne koronkowe wyroby, np. bieliznę czy serwety. Na szczególną uwagę zasługuje niedokończona serweta, wykonana na specjalne zamówienie królowej Elżbiety II.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Koniaków
    „Chata na Szańcach” w Koniakowie to jedna z bardzo popularnych Galerii Sztuki Regionalnej - w ciągu kilku lat odwiedziły ją ponad 2 miliony osób! Można tu zobaczyć różnorodne prace artystów z Trójwsi Beskidzkiej: rzeźbę, malarstwo, malarstwo na szkle, grafikę, stolarstwo artystyczne i, oczywiście, koniakowskie koronki. Chlubą galerii jest 140-letni, koronkowy czepiec oraz prawdopodobnie najdłuższa na świecie, 11-metrowa trombita.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Koniaków
    Koniaków słynie z wyrobów tutejszych koronkarek. Jednym z miejsc, w których możemy zapoznać się z tą dziedziną twórczości ludowej, jest Izba Twórczości Rodziny Kamieniarz-Kubaszczyk. Placówka założona została w 1984 r. jako izba twórcza Heleny i Mieczysława Kamieniarzów. Na główną część ekspozycji składają się koronki wykonane przez Helenę Kamieniarz (1931-2007). Obok koronkarstwa zobaczymy tu także inne dzieła twórców ludowych z rodziny Kamieniarzów.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Co roku 15 sierpnia w święto Wniebowzięcia Św. Maryi Panny na Hali Boraczej gromadzą się muzycy ze skrzypcami, piszczałkami, dudami, rozmaitymi instrumentami, by zagrać tradycyjne melodie Beskidu Żywieckiego, Śląskiego i Podhala, jak również ze Słowacji.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Laliki
    Południowe krańce województwa śląskiego z miejscowościami Istebna, Koniaków czy Laliki, stanowią jeden z bardziej malowniczych zakątków Polski. To także rejon, który od dawna przyciąga miłośników architektury drewnianej i sztuki ludowej. Jedną z prawdziwych perełek tych okolic jest kościół w Lalikach, znajdujący się w przysiółku Pochodzita. Świątynia należy do obiektów leżących na Szlaku Architektury Drewnianej województwa śląskiego.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Nieledwia
    Zabytkowa dzwonnica wznosi się na miejscu dawnej karczmy. Pierwotna dzwonnica spaliła się podczas I wojny światowej, a w 1927r. została odbudowana w obecnej postaci przez miejscowego budowniczego Pytlarza.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Jaworzynka
    Jaworzynka to wieś znajdująca się dosłownie „za górami, za lasami”, w malowniczym zakątku Beskidu Śląskiego na pograniczu Polski, Słowacji oraz Republiki Czeskiej. Jednym z obiektów, które warto w tej miejscowości obejrzeć, jest niewątpliwie muzeum prezentujące regionalną ekspozycję, Wraz z postawieniem obok niej kilku innych, przeniesionych obiektów, muzeum przybrało formę małego skansenu.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Złatna
    Złatna, góralska wioska zagubiona wśród wzgórz Beskidu Żywieckiego, przyciąga przede wszystkim walorami krajobrazowymi. Warto tu jednak odszukać kilka interesujących pamiątek przeszłości, m.in. ruiny huty szkła. Ślady po piecach komorowych i budynku głównym zakładu znajdziemy w przysiółku Złatna Huta. Produkowano w nich szkło białe i zielone przez większość XIX wieku, kiedy właścicielami tych terenów byli najpierw Wielopolscy, a później Habsburgowie.
  • Dziedzictwo kulturowe
    Rajcza
    Chociaż działania wojenne z lat 1914–1918 nie objęły terenów Beskidu Śląskiego i Żywieckiego, w górskich miejscowościach odnaleźć można cmentarze, na których pochowano żołnierzy poległych podczas walk lub zmarłych później w szpitalach pozafrontowych. Jednym z największych miejsc pochówku jest kwatera wojenna na cmentarzu w Rajczy. Znaleźli tu ostatni spoczynek żołnierze zmarli w szpitalu polowym, urządzonym w miejscowym pałacu Habsburgów.